Megpoid the MUSIC# – pierwsze wrażenia

Rzut okiem na pierwszą grę rytmiczną z vocaloidem Gumi (której głosem źródłowym jest Megumi Nakajima) w roli głównej.

W Megpoid the MUSIC# mamy możliwość zagrania 30 piosenek na 4 poziomach trudności: easy,normal,challenge i expert. Podobnie jak w Project Divie początkowo dostępne mamy tylko 3piosenki, których zaliczenie odblokowuje kolejne utwory. Za zagranie utworów zostajemy ocenieni przez Gumi od BAD do PERFECT w zależności od tego ile nutek i jakie kombo udało nam się zrobić. Nutki oceniane są od najgorszej do najlepszej: miss,fine,good,great i brilliant a przerwane kombo zaliczamy przy fine. Na poziomie easy używamy głównie o i → poruszających się na linii prostej co jest dużym ułatwieniem, tym bardziej jak przypomnę sobie, że PD na początku sprawia wrażenie strasznego clusterfucku. Na poziomie normal dochodzi druga linia z Δ i ↑ i tu już mogą sie przy niektórych kawałkach zacząć schody ale jak na razie nic się nie umywa do Kogane no Seiya Sousetsu ni Kuchite z PDExtend. Problemem mogą być niekiedy długie nuty, które czasem zlewają się z tłem piosenki a niekeidy od kolorków i skaczącej kamery można dostać oczopląsu.  Podobnie cierpi też PD.

20130327142404

Do poziomu ogólnego dochodzi też poziom samych piosenek podawany w gwiazdkach których może łącznie być 9. Za każdą zagraną piosenkę dostajemy punkty za które możemy w sklepie kupić wymienne ciuchy dla Gumisia, przedmioty do pokoju od wszelakich miśków, plakatów i innych instrumentów do całych konceptów pokoi, które kosztują 50000 punktów. Do tego dochodzą też przedmioty, którymi można ułatwić sobie grę.

20130327143226

Przechodząc do menu to moje pierwsze wrażenie było: gówno tu widać. Dopiero po chwili zorientowałam się, że opcje w menu gry się nie podświetlają tylko pojawia się na prawej krawędzi odblask. Nie wiem, kto to wymyślił ale problemów ze wzrokiem nie miał.

Od góry na screenshocie 1:

20130327142814

screenshot1

  1. Sklep
  2. My data- możemy zobaczyć ile mamy odblokowanych przedmiotów, ile razy graliśmy w jakaś piosenkę/na jakim poziomie etc.
  3. その他=Inne, możemy tu zapisać/wczytać grę i zobaczyć DLC (czyli jakieś się pojawią)
  4. Opcje: ustawienia głośności BGM/SE/SE w grze i game data install
  5. Tutorial- mówi samo za siebie. Coś czego Prawdziwi Gracze™ nie potrzebują (^_-)。

Od góry na screenshocie 2:

20130327142826

  1. Gra przez Ad hoc
  2. Rhythm Game= czyli nasze mięsko, gdzie spędzimy najwięcej czasu.
  3. Gumi Room= pokój Gumi gdzie można z nią pogadać,przeczytać jej pamiętnik, zmienić fatałaszki etc.

Opcje 4i5 powtarzają się ze screenshotem1.

Wracając do tematu sklepu i ciuchów: w pokoju Gumi, kiedy zmienimy jej ubranie zmiana dotyczy tylko pokoju i menu głównego. Strój do PV pod grę zmieniamy w menu po wybraniu piosenki przez naciśnięcieΔ. Pojawią się wtedy trzy opcje (screenshot na dole najniższy rząd od lewej do prawej):

20130327160940

  1. Zmiana stroju
  2. Zmiana dźwięku nuty
  3. Rhythm item- czyli włączenie przedmiotów pomocniczych.

Oprócz tego na powyższym ekranie mamy po lewej stronie tytuł piosenki, pseudonim producenta, poziom; po prawej inne dane techniczne techniczne piosenki.

Samych ciuchów w grze jest imo trochę mało, pomimo różnych wersji kolorystycznych, tym bardziej jak dla porównania weźmie się Project Diva. Zmiana stroju jest beznadziejna: ekran mamy zasłonięty rozpikselowanym serduszkami a sama zmiana trwa  strasznie długo (czasem zastanawiałam się czy PSP zaliczyło zwiechę).

20130327143425

Bardzo fajna jest za to opcja pogadania z Gumi, która przypadnie pewnie do gustu wszystkim psychofanom Gumisia (❛ ◡ ❛).

20130327180014

Po odblokowaniu i zaliczeniu wszystkich piosenek na minimum Easy/well zostajemy uraczeni napisami końcowymi, po czym możemy męczyć swoje palce i oczy nad innymi poziomami. Dojście do creditsów na poziomie easy zajęło mi trochę ponad 2godziny, dla porównania w PD miałam na samym easy nabite coś koło 10 ale PD to jednak trochę inna bajka.

20130327164947

PV są całkiem niezłe, chociaż niekiedy można oczopląsu dostać. Podobnie jak w PD ekrany ładowania to fanarty, które przyjdzie nam często podziwiać bo gra ładuje się koszmarnie długo.

Ogólnie Megpoid the MUSIC# jest całkiem fajna grą tym bardziej, że jest stosunkowo mała (700MB, dla porównania PD to kobyły po 1,7GB) i imo łatwiejsza niż Project Diva.

Oficjalna strona gry

20130327165232

One thought on “Megpoid the MUSIC# – pierwsze wrażenia

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s